Politieke activiteiten als basis voor weigering

Na zeven jaar verblijf in ons land legt de 41-jarige Nepalees S eind 2005 een nationaliteitsverklaring af. Een kleine zes maand later krijgt hij van het Antwerpse parket de melding dat hij de Belgische nationaliteit niet krijgt.
De man blijkt – althans volgens het parket - een gevaarlijke politieke activist te zijn met ‘een gebrek aan verantwoordelijkheidszin’ en met ‘een geringe gewetensfunctie’.
S is zijn geboorteland ontvlucht omwille van politieke vervolging en omdat zijn leven in gevaar was. De Belgische staat heeft die argumenten aanvaard en de man erkend als politieke vluchteling. S kan dan ook niet begrijpen dat een staat die zich democratisch noemt politieke activiteiten sanctioneert.
Volgens de Veiligheid van de Staat is S “voormalig voorzitter van een maoïstische groep die strijders uit Nepal wil groeperen en contacten onderhoudt met verantwoordelijkheden van de ‘Partij van de Arbeid’ in België.” Verder weet de Staatsveiligheid te melden dat de man betrokken was bij een actie aan de Nepalese ambassade in Brussel in 2000.
Nu is de procedure van de nationaliteitsverklaring een rechtsprocedure. S kan dus in beroep gaan tegen de weigering voor de rechtbank van eerste aanleg, wat hij ook gedaan heeft.
Het Antwerpse parket beseft maar al te goed dat politieke activiteiten alleen geen voldoende reden zijn om dat nationaliteit te weigeren. Het feit dat een politiek vluchteling vreedzame politieke activiteiten ontwikkelt is logisch en volkomen gewettigd binnen ons democratisch bestel. Bovendien maakt die oppositie na langdurig en massaal volksprotest ondertussen deel uit van de huidige Nepalese regering. En contacten met de PvdA kan het parket ook al moeilijk aandragen als ‘gewichtige feiten’ om de nationaliteit te weigeren.
Het hoofdargument van het Antwerpse parket is dan ook ‘een gebrek aan verantwoordelijkheidszin’ en ze schuift dit als een voldoende ‘gewichtig feit’ naar voor om de nationaliteit te weigeren:
“Overwegende dat de voorgaanden van betrokkene duiden op een ernstig gebrek aan verantwoordelijkheidszin en een geringe gewetensfunctie waarbij het eigenbelang centraal staat en het betrokkene ontbreekt aan respect voor de integriteit en eigendomsrechten van derden;
Dat betrokkene zodoende geen rekening houdt met onze wetten en regels en zich aldus onttrekt aan de door de overheid democratisch opgelegde maatschappelijke verplichtingen.”
Verder in de argumentatie heeft het parket het over “aangetoonde stelselmatig negeren van de Belgische wetten en leefregels en het verwerpen van elk gezag van justitiële autoriteiten en/of hun beslissingen”.
Nochtans heeft S nog geen enkele veroordeling opgelopen. Ziet het Antwerpse parket zijn politieke activiteiten als “het stelselmatig negeren van de Belgische wetten en leefregels”? Dat zou bijzonder grof en vooral ondemocratisch zijn.
S was zodanig geschokt door de argumentatie van het parket dat hij een advocaat onder de arm nam en beroep aantekende. Dit komt wellicht op het einde van het jaar voor. Het kost de man al € 52 griffierechten en het ereloon van de advocaat. Als politiek vluchteling had hij zich onze democratie wel anders voorgesteld.