Onderzoek naar integratiewil stiekem ingevoerd?

De vorige regering had beslist de integratietest terug in te voeren bij de naturalisatie. Maar de val van de regering verhinderde dat. Een gedetailleerde getuigenis leert ons dat nu al het integratieonderzoek springlevend is. Zelfs zonder wetswijziging!

Kamerleden ondermijnen de wet

Het onderzoek naar de integratiewil gaf aanleiding tot heel wat willekeur en het wegvallen ervan met de wet van 2000 vormde voor heel wat aanvragers een hele opluchting.

Maar al snel na de goedkeuring van de wet, haalden de tegenstanders hun eerste overwinning. De commissie Naturalisaties besliste immers dat de weigering om één van de landstalen te leren door hen als een ‘gewichtig feit’ zou aangerekend worden. Dat zorgde ervoor dat een taalonderzoek toch aanwezig bleef in de procedure van de naturalisatie.

In maart van dit jaar, verspreidde de commissie Naturalisaties een nieuwe vragenlijst aan de parketten. Onder punt 3 vinden we volgende vragen:

-        Is de belanghebbende in staat om zich uit te drukken in één van de landstalen? ja/nee
-        Zo ja, welke: Nederlands/Frans/Duits
        Zo nee, toont de belanghebbende de wil om één van de drie landstalen te leren? ja/nee 
-        Waaruit blijkt die wil?

Volgens de toenmalige voorzitter van de commissie Naturalisaties zou de impact van deze vragenlijst beperkt zijn. Hij diende zeker niet om aanvragers uit te sluiten.

Loopt Brussels parket vooruit op wetswijziging ?

Dat het er in de praktijk wel eens anders aan toe gaat, merkten we aan de getuigenis van een jonge vrouw uit Djibouti. Ze kreeg een heel pak vragen te beantwoorden, waarvoor je maar beter de Belgische politieke actualiteit van dichtbij kon volgen.

Het is duidelijk dat de politie, althans in Brussel, de aanvragers van de naturalisatie aan een grondig integratieonderzoek onderwerpen. Daarbij gaat het niet alleen over taalkennis, maar ook over kennis van de instellingen, van de Belgische politiek en cultuur.

Actualiteitsquiz met de nationaliteit als inzet

De jonge vrouw uit Djibouti, erkende vluchteling, keek vreemd op van de uitgebreidheid van het onderzoek. Eerst had ze op het politiecommissariaat een gesprek van bijna drie uur met de wijkagent. Die kwam daarna een kijkje nemen bij haar thuis.

Onze getuige heeft de vragen goed onthouden, zodat we een goed zicht krijgen op de inhoud van het onderzoek. Ze kregen vragen zoals

        Kan u me België beschrijven? Wat komt er bij u zoal op
        Wie is koning Albert II? Kent u Belgische politici? Wie is Elio di Rupo? Hoe heet de uittredende eerste minister? Hoeveel gewesten telt België
        Wat waren de resultaten van de laatste verkiezingen in ons land? Wie heeft deze verkiezingen gewonnen?
        Wat weet u over de Belgische politieke partijen? Hoeveel grote steden zijn er? Noem mij de voornaamste gemeenschappen van het land. Welke talen spreekt u? Welke studies heeft u gedaan? Waar werkt u? Heeft u Belgische vrienden? Waarom koos u voor België? Had die keuze te maken met het feit dat er Frans gesproken wordt in dit land? Kent u de verschillende nationale zenders?
-        Kent u Belgische sporters van hoog niveau? Welke? Waarom trekt dit land u meer aan dan een ander? Denkt u lang hier te verblijven eenmaal u Belg geworden bent?
-       Woont u alleen? Heeft u familie hier?

Op het einde van het interview vraagt de vrouw aan de politieagent waarom hij al die vragen stelt. Ze kreeg als antwoord dat hij het ook niet helemaal begrijpt, maar dat men hem gevraagd heeft om al die vragen te stellen. Bovendien dacht hij dat hij te maken zou krijgen met iemand die geen enkele van de landstalen machtig was.