Heibel over naturalisaties

16.000 burgers gegijzeld omwille van politieke spelletjes!

Enkele leden van de nieuwe commissie Naturalisaties willen geen nieuwe naturalisaties meer goedkeuren tot de criteria verstrengd zijn. Als een meerderheid van de commissie hen daarin volgt, komt dit neer op de schaamteloze gijzeling van 16.000 burgers.

Van de 16.000 dossiers die de betrokken parlementsleden willen blokkeren wacht het grootste deel al meer dan drie jaar op een antwoord. En dat heet dan ‘snel-Belg-wet’!

Een groot deel van deze dossiers heeft al een heel traject afgelegd. De ambtenaren van de dienst Naturalisaties formuleerde al een voorstel van beslissing op basis van de adviezen van de dienst Vreemdelingenzaken, van het parket en van de Staatsveiligheid. Alleen de beslissing van de commissieleden ontbreekt nog.

Bovendien is het ongehoord dat men in de loop van de procedure de criteria wijzigt. Van de aanvragers eist men een absoluut respect voor de wet, terwijl de betrokken parlementsleden voorstellen om een basisregel van de rechtsstaat met voeten te treden. De ingediende aanvragen moeten immers beoordeeld worden op basis van de wet die geldt op het moment van de aanvraag.

Stop de misleiding van de publieke opinie

1. Het beperken van het aantal naturalisaties is nefast voor de inburgering van immigranten.
De aanvragers van de Belgische nationaliteit hebben een wettelijke verblijfsvergunning van onbepaalde duur en willen via de naturalisatie hun integratie in de Belgische samenleving versterken. In een recent rapport van de OESO stelt deze internationale instelling vast dat genaturaliseerde immigranten beter geïntegreerd zijn op de arbeidsmarkt. Het rapport stelt voor om de toegang tot de nationaliteit te versoepelen en mensen die daarvoor in aanmerking komen, aan te moedigen om die nationaliteit aan te vragen

2. De naturalisatie wordt niet vlot toegekend.
Aanvragers van de naturalisatie hebben één kans op drie om een positief antwoord te krijgen. En ze moeten daar meestal jaren op wachten.

3. Stop het opbod met ongegronde cijfers.
Uit de officiële cijfers van de FOD Economie (Statistiek en Economische informatie) blijkt dat er sinds de invoering van de nieuwe nationaliteitswet (mei 2000) hoogstens 400.000 nieuwe Belgen zijn bijgekomen en geen 800.000. Daarvan is een derde minderjarig en van de rest woont het overgrote deel al meer dan 7 jaar in België.
Van deze nieuwe Belgen zijn er 61 578 via naturalisatie Belg geworden en niet 500.000 zoals N-VA-parlementslid Smeyers verkondigt.

Nationaliteitsverwerving als ultiem wapen tegen schijnhuwelijken?

De laatste jaren regent het bij de naturalisatie weigeringen op basis van ‘een vermoeden van schijnhuwelijk’ (vermoeden en dus geen bewijs). Iedere aanvrager die een verblijfsvergunning kreeg op basis van huwelijk met een Belg(ische) maar sindsdien gescheiden is, krijgt automatisch een weigering. Zonder enige kennis van de redenen van de scheiding spreekt de commissie van "misbruik van deinstelling van het huwelijk om het verblijfrecht in België te bekomen". Ook vrouwen die scheiden omwille van huiselijk geweld krijgen zo’n antwoord!

In de praktijk merken we dat na verloop van jaren heel wat aanvragers die een dergelijke weigering kregen bij de naturalisatie toch de Belgische nationaliteit verwerven, maar dan door de nationaliteitsverklaring.

Als je 7 jaar wettelijk in het land verblijft, kan je een nationaliteitsverklaring indienen bij de burgerlijke stand van je gemeente. Het gaat hier over een rechtsprocedure en geen gunst zoals de naturalisatie. Bij weigering kan je in beroep gaan bij de rechtbank.

Daaruit blijkt dat de beslissing van de commissie Naturalisaties niet in overeenstemming is met de uitkomst van een rechtsprocedure, waar men recht spreekt op basis van feiten en niet louter op basis van vermoedens.

Het is duidelijk dat het systematisch weigeren van de naturalisatie aan gescheiden aanvragers niet het meest geschikte middel is in de strijd tegen schijnhuwelijken. Daarvoor bestaan voldoende wettelijk instrumenten, zoals een voormalig minister van Justitie opmerkte. De commissie Naturalisatie maakt daar duidelijk geen deel van uit.

De naturalisatieprocedure afschaffen

De naturalisatieprocedure is niet in overeenstemming van de basisregels van de rechtsstaat, zoals de Raad van Europa al vaststelde. Het gaat hier over een gunst waarbij je geen recht hebt op verdediging en ook niet in beroep kan gaan. Bovendien is de beslissing sterk afhankelijk van de visie van het parlementslid dat je aanvraag behandelt en is de motivatie van de beslissing uiterst summier.

De vorige commissie Naturalisaties heeft enorme vertragingen opgelopen omdat nog al wat commissieleden hun werk niet deden of hun kat stuurden. Ondertussen wachten heel wat aanvragers al meer dan drie jaar op een antwoord.

In de rechtsprocedures, zoals de nationaliteitsverklaring, zijn de termijnen van behandeling van de aanvraag duidelijk omschreven.