Meer dan vier jaar wachten op een antwoord!

Snel Belg? Vergeet het!

De 36-jarige Malinees Y.H. woont al 9 jaar in België en zijn twee kinderen heben de Belgische nationaliteit. In oktober 2004 dient hij een aanvraag tot naturalisatie in. Als we vier jaar later, in oktober 2008 contact opnemen met de dienst Naturalisaties, blijkt zijn aanvraag nog altijd in onderzoek.

Om de zaak wat vooruit te helpen, stellen we de man voor om de dienst naturalisaties een brief te sturen met het verzoek om navraag te doen naar het ontbrekende advies. Uiteindelijk zal het duren tot mei 2009 vooraleer zijn aanvraag in de commissie voorkomt, gelukkig met een positief antwoord.

Maar de man moet nog enkele maanden geduld oefenen, want alleen na publicatie van zijn naam in het staatsblad kan hij bij de gemeente de Belgische identiteitskaart gaan aanvragen. Dat duurt wellicht nog tot september, oktober 2009.

Op dat moment zijn we vijf jaar na het indienen van de aanvraag. En dat noemt men dan de ‘snel Belg wet’!!

Een dubbel onderzoek

Sinds juni 2005 probeert de 55-jarige Slovaak H.B. de Belgische nationaliteit te verkrijgen, maar blijkbaar is zijn aanvraag nog steeds in onderzoek.

Nochtans hadden we doorgekregen dat zijn dossier tijdens de zitting van december 2008 zou voorkomen. Maar de commissie heeft beslist een bijkomend onderzoek te laten uitvoeren.

H.B. begrijpt er niets van. De man heeft al het bezoek van de wijkagent gekregen in het begin van de procedure en nu, in maart 2009 opnieuw. De agent heeft een reeks vragen gesteld die vooral te maken hadden met een onderzoek naar de integratiewil. Waarom wil je Belg worden? Heb je werk? Heb je Belgische vrienden? …

Nochtans is dit onderzoek naar de integratiewil afgeschaft met de wetswijziging in 2000. Er mag dus geen dergelijk onderzoek meer gebeuren. De wijkagent moet alleen nagaan of de man effectief op het opgegeven adres woont. Dat is alles. Toch verwondert ons deze ervaring niet, als we horen dat H.B. in Charleroi woont. De procureur die daar belast is met de nationaliteitsdossiers staat er immers om bekend dat hij toch nog altijd een onderzoek naar de integratiewil laat uitvoeren, ondanks de wetswijziging.

Maar het toppunt is dat, als we informeren naar de stand van het dossier, we in mei te horen krijgen dat het verslag van dat onderzoek in maart nog niet doorgestuurd is naar de dienst Naturalisaties. Zonder dit politieverslag blijft de aanvraag van H.B. liggen en komt het niet in aanmerking voor behandeling door de commissie.

H.B. woont al twintig jaar in België en is in 2002 geregulariseerd. Vier jaar geleden diende hij een aanvraag in en het onderzoek ervan is nog niet afgerond. Il faut le faire!

De nationaliteitsverklaring als uitweg

Als de 35-jarige Kamerouner W.L.C. in 2005 de regularisatie verkreeg, diende ze onmiddellijk een aanvraag in tot naturalisatie. Ze was immers asielzoekster sinds 2000 en had steeds een wettelijk verblijf.

Na drie jaar wachten krijgt ze een brief waarin de commissie haar meldt dat ze van plan is haar aanvraag te weigeren omdat ze op het moment van de aanvraag (in 2005) niet over een onbeperkte verblijfsvergunning beschikte. Maar die heeft ze ondertussen wel.

We leggen haar de twee mogelijkheden uit. Ofwel schrijft ze een brief aan de commissie waarin ze die wijziging van haar verblijfsvergunning uitlegt. Dan zal het ongeveer 12 maanden duren vooraleer ze daarop een antwoord krijgt. Ofwel gaat ze bij de gemeentelijke administratie een nationaliteitsverklaring afleggen (artikel 12bis). Dat kan ze na zeven jaar wettelijk verblijf in België. Ze zal dan maar vier maanden moeten wachten op een antwoord.

W.L.C. heeft niet lang getwijfeld en koos voor de tweede mogelijkheid. Sinds 28 mei 2009 heeft ze de Belgische nationaliteit, zonder de vele maanden bang afwachten van de naturalisatieprocedure.

Rachida Meftah