Het begin ...

24 november 1991, Zwarte Zondag. De extreemrechtse partijen Vlaams Blok, Front National en Agir breken door en behalen 479.917 stemmen. Enkele antiracisten reageren prompt en lanceren de campagne Objectief 479.917.

De petitie 
Objectief gaat de uitdaging aan om op een jaar tijd 479 917 handtekeningen te verzamelen voor gelijke rechten voor migranten, evenveel als er stemmen gingen naar extreemrechts.
De petitie heeft één duidelijke eis: de overheid moet een niet mis te verstaan positief signaal geven: volledig gelijke politieke en sociale rechten voor vreemdelingen door het automatisch toekennen van de Belgische nationaliteit na vijf jaar wettelijk verblijf in het land.

De petitie wekt heel wat enthousiasme op. Zo’n 12.000 vrijwilligers, vooral jongeren, komen in actie. Met stands op straathoeken, op markten en pleinen, op festivals en feesten roepen ze voorbijgangers op om de petitie te ondertekenen.
Het aantal handtekeningen loopt snel op, én de campagne brengt ook duizenden discussies met zich mee over racisme, discriminatie en gelijke rechten. De petitieactie is tegelijk een enorme sensibiliseringscampagne.
Tijdens de petitiecampagne steunen 1.500 personaliteiten van diverse achtergrond de eis van Objectief.

Naarmate de deadline van 24 november 1992 nadert, stijgt de spanning. Zal het streefdoel van 479.917 handtekeningen gehaald worden? 3.000 vrijwilligers komen naar het slotfeest van de campagne in Antwerpen voor de ontknoping. En het is gelukt! In een jaar tijd zijn maar liefst 582.172 handtekeningen verzameld voor gelijke rechten.
Omdat de mogelijkheden van de petitiecampagne nog lang niet uitgeput zijn, besluiten de initiatiefnemers om door te gaan tot één miljoen handtekeningen.

Op 14 maart 1995 is het doel bereikt : 1.007.704 handtekeningen. De handtekeningen worden overhandigd aan premier Dehaene in de Wetstraat. Dehaene deelt weliswaar enkele schouderklopjes uit, maar de regering neemt geen initiatief. De petitiecampagne slaagde er wel in om de eis van gelijke rechten op de voorgrond te brengen. 

Bedrijf zonder racisme
De petitiecampagne zorgde ook voor een debat binnen syndicale middens. In juni 1994 lanceren enkele syndicale verantwoordelijken de oproep 'De syndicale bewegingen vormt de beste dam tegen extreemrechts'.  Het versterkt de actie Bedrijf zonder racisme die de werking met de petitie in de bedrijven stimuleert.
De syndicale delegatie van Forges de Clabecq krijgt als eerste het certificaat Bedrijf zonder racisme in november 1994 . Andere ondernemingen en vakbondsafdelingen volgen al snel haar voorbeeld.

Alternatieve verkiezingen
Tijdens de drie verkiezingen in 1994 en 1995 organiseert Objectief alternatieve verkiezingen voor mensen die geen stemrecht hebben. In twintig steden staan alternatieve verkiezingsurnes. De actie wordt van nabij gevolgd door de pers en vormt zo telkens een scherpe beschuldiging tegen het feit dat een tiende van de Belgische bevolking politiek niet meetelt.

Nationaliteitsverwerving
Tijdens de alternatieve verkiezingen wordt Objectief geconfronteerd met de vele problemen die het aanvragen van de Belgische nationaliteit met zich meebrengt.
Daarop start de Brusselse afdeling van Objectief in 1997 met permanenties ter ondersteuning van mensen die de Belgische nationaliteit willen aanvragen.
De permanenties worden integraal verzorgd door vrijwilligers.
Op korte tijd groeit Objectief uit tot dé specialist op vlak van nationaliteitsverwerving. De permanenties kennen steeds meer succes.

De kennis en ervaring die we opdoen over de nationaliteitsverwerving verspreiden we via brochures, persberichten, artikels en op stands. We willen niet alleen voor een dienstverlening zorgen, maar vooral de wettelijke ongelijkheid in rechten aanpakken.  Daarom blijven we onverminderd ijveren voor de automatische toekenning van de nationaliteit op basis van het enige objectieve criterium: het wettelijke verblijf in het land. We stellen immers vast dat de toekenning van de Belgische nationaliteit dikwijls afhangt van willekeur.