Dinsdag 22 februari - Welk compromis hoopt Nahima Lanjri te bereiken?

Bij het begin van de vergadering zien we een opgewonden Theo Francken (N-VA). Bron van ergernis is de afwezigheid van Carina Van Cauter (Open Vld), indiener van het wetsontwerp dat als basis dient van de bespreking.
Hij vreest vooral vertraging en wil “dat er eindelijk een einde komt aan deze calvarie.” Het is duidelijk: N-VA zet de eindsprint in naar de stemming. Deze wetswijziging moet erdoor vóór de start van regeringsonderhandelingen. Hiermee willen ze scoren!
En dus houdt voorzitter Sarah Smeyers (N-VA) het tempo strak. Veel meer dan het voorlezen van de amendementen valt er niet te beleven, van een echt debat is er geen sprake meer.
 
En zo zitten we al aan de naturalisatie. Een verlenging van de verblijfsduur tot 5 jaar lijkt verworven, maar N-VA biedt meer: 7 jaar, waarvan minstens 5 jaar met onbeperkt verblijf. Het opbod kent geen grenzen! Was het niet de bedoeling de nationaliteitsverwerving migratieneutraal te maken? Daar gaat het al lang niet meer over. Meer en meer mensen uitsluiten van basisrechten, het wordt steeds duidelijker de dit de ultieme doelstelling is.
 
Bij de bespreking van het criterium van de integratiewil merken we dat de stemming in de commissie Naturalisaties nog doorwerkt. Over de voorwaarde van de kennis van de streektaal werd daar volgens taalgroep gestemd. Voorzitter Jacqueline Galant (MR) zorgde voor een meerderheid voor de invoering van dit criterium en dat is haar niet in dank afgenomen, niet bij de Franstalige collega’s en evenmin in haar partij.
Voor Christian Brotcorne (cdH) volstaat de kennis van één van de landstalen, maar hij heeft begrip voor de verwachting dat men inspanningen doet om zich te integreren in de regio waar men woont, ook op het vlak van de taalkennis. Nahima Lanjri (CD&V) ruikt haar kans, veert rechten om de opening van Brotcorne met beide handen aan te nemen. “Christian, laat ons eens samen zitten en we komen zeker tot een aanvaardbare formulering.” Christian en Nahima, de trotse ouders van een compromis over de taalvereiste?
Alleen voor de naturalisatie of voor alle procedures?
Het maakt me heel ongemakkelijk.
Laat me toe sceptisch te zijn, zeker als ik merk dat er geen enkele reactie komt van de N-VA. De invoering van het integratiecriterium stelde het als hoofddoel en dat is blijkbaar niet in gevaar …
 
Er is wel enige animo als het voorstel van Eva Brems (Groen!) ter sprake kwam. Ze stelt voor om de naturalisatie uit de handen van politici te halen en te laten behandelen door een onafhankelijke commissie. Theo Francken (N-VA) is vierkant tegen. Hij huivert alleen al bij de gedachte dat advocaten en organisaties uit het middenveld de kandidaten zouden kunnen bijstaan. Die afkeer van evidente democratische rechten verpakt hij in het traditionele communautaire discours van de twee verschillende democratieën aan beide kanten van de taalgrens. Volgens Eric Jadot (Ecolo) zou N-VA beter stoppen met deze fantasieën en een communautair akkoord sluiten.
 
Om met een positieve noot te eindigen: er lijkt een consensus in de maak over de onderbrekingen in de verblijfsdocumenten. Korte onderbrekingen zouden geen problemen meer mogen geven. De precieze modaliteiten zouden in een KB vastgelegd worden. Als dit er effectief doorkomt, zal dit heel wat problemen voorkomen. Ons lobbywerk heeft dan toch iets opgebracht.